0

قهرکردن کودکان چه دلایلی دارد؟

برای اینکه بتوانید با کودکان خود رابطه سالمی برقرار کنید باید علل و ریشه رفتارهایی مثل قهرکردن کودکان را آسیب‌شناسی کنید. والدین وظیفه خطیر رشد و تربیت کودکانشان و تحویل آن‌ها به جامعه را برعهده دارند. کودکانی که مشکلاتشان با تدبیر و مهارت والدین، در خانواده برطرف می‌شود امکان رشد و موفقیت بیشتری نیز در جامعه‌ای دارند که در آینده در آن قدم خواهند گذاشت. درک روانشناسی کودکان بی‌شک یکی از مهم‌ترین وظایف هر پدر و مادری است.

برای یادگیری بهتر نحوه برخورد با فرزندان و تربیت کودکانی سالم و موفق می‌توانید به دوره‌های غیرحضوری سبک‌های فرزندپروری و والدین موثر، فرزندان موفق وب‌سایت ویدافلاح مراجعه نمایید.

چرا کودکان قهر می‌کنند؟

علت قهرکردن کودکان چیست؟ 

قهرکردن کودکان عموما به دلیل عدم توازن قدرتی که بین آن‌ها و والدین وجود دارد اتفاق می‌افتد. کودک به عنوان عضوی از خانواده که قدرت چندانی در اعمال خواسته‌هایش ندارد، زمانی که پاسخ مثبتی در جهت تحقق نیاز‌هایش از والدین دریافت نمی‌کند به قهرکردن متوسل می‌شود.

کودکان از زمانی که به دوره اول کودکی می‌رسند و با امر و نهی والدین روبرو می‌شوند، ممکن است قهر کنند.

یکی دیگر از نیاز‌های اصلی کودکان که باید به آن توجه شود، نیاز به محبت و مورد توجه قرارگرفتن از سوی پدر و مادر است. در صورت عدم دریافت این توجه، کودک ممکن است با لجبازی دست به قهرکردن کودکانه‌ای بزند که صرفا در جهت جلب توجه پدر و مادر است.

قهرکردن کودکان

والدین باید چطور با قهرکردن کودکان برخورد کنند؟

قهرکردن کودک هم برای والدین عذاب‌آور است هم خود کودک. با این حال عدم توجه کافی به این مساله سبب می‌شود قهرکردن به عادتی برای کودک تبدیل شود و او تنها راه رسیدن به خواسته‌هایش را در قهرکردن ببیند.

طرز رفتار صحیح با قهر کودکان

قهرکردن کودکان تنها ابزار آن‌ها برای تسلط روی والدین بزرگسالشان است. آن‌ها با اعمال قهر قصد دارند کنترل اوضاع را در دست بگیرند و خواسته‌هایشان را براورده کنند.

رفتار درست و صحیح با کودکانی که قهر می‌کنند اهمیت زیادی دارد. چرا که رفتار نادرست از جانب والدین باعث تعریف الگو‌های ذهنی اشتباه در مغز کودک می‌شود. برای مثال بها دادن به قهر کودک و براورده کردن خواسته‌ او به محض قهرکردن، در ذهن کودک این تصور را ایجاد می‌کند که می‌تواند با قهرکردن به خواسته‌هایش برسد.

بهترین عکس‌العمل، بی‌توجهی است. بی‌توجهی به معنای بدخلقی نیست. شما با توجه نکردن به قهر کودک نشان می‌دهید که بر سرحرفتان هستید و او باید به تصمیم شما احترام بگذارد.

عصبانی نشوید. مقابله به مثل و سعی در قهرکردن با کودک اشتباه‌ترین درسی است که ممکن است به فرزندتان یاد دهید. با بی‌توجهی و ادامه روال عادی زندگی، فرصت دهید هر زمان که فهرکردن کودک تمام شد به جمع خانواده برگردد.

شرط‌گذاری نکنید. وقتی کودکتان کار اشتباهی می‌کند برای او شرط تعیین نکنید. با این کار کودک وارد یک چرخه رقابتی با والدین می‌شود که برای رسیدن به خواسته‌هایش مجبور است به آن‌ها امتیاز دهد. این تصویر، ذهنیت کودک درمورد درست رفتار کردن را بهم می‌ریزد. در نتیجه فقط زمانی که خواسته‌ای دارد سعی می‌کند رضایت دیگران را جلب کند و اگر پاسخی نبیند قهر می‌کند.

در مقابل کودکتان را بابت کارهای خوبی که انجام می‌دهد تشویق کنید. در بسیاری از موارد، قهرکردن کودکان به دلیل کمبود توجه از سوی والدین صورت می‌گیرد.

علت قهرکردن کودکان با والدین

 

دوره سبک‌های ارتباطی در خانواده سالم

دوره اصول گفتگو

دوره عزت نفس

دوره اصول تغییر

دوره والدین و فرزندان بلوغ

دوره کنترل خشم

 

به ما در شبکه های اجتماعی بپیوندید:

دکتر ویدا فلاح در اینستاگرامدکتر ویدا فلاح در تلگرامدکتر ویدا فلاح در آپاراتدکتر ویدا فلاح در یوتیوبدکتر ویدا فلاح در فیسبوک

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *